Naujnauj, það er aldeilis að maður bloggar loksins þegar maður kemur sér í það. Eina ástæðan fyrir því að ég nenni því núna er reyndar sú að ég sit með tölvuna í fanginu og er að bíða eftir því að sjöundi þáttur af Damages hlaðist upp í Megavideo. Og þar að auki er ég búin að skoða allt sem ég nenni að skoða á hinu svokallaða alneti.

Ég ætti kannski að nota tækifærið og athuga hvort einhver eigi saumavél til að lána mér. Ég þarf nefnilega að sauma tennisbolta í nátttreyjuna hans Sambós. Eða öllu heldur undir bakhúðina á honum þar sem hann sefur ekki í náttfötum. Hann er farinn að færa sig allsvakalega upp á skaftið með þessi næturöndunarhljóð og ég gjörsamlega þoli það ekki. Yfirleitt er þetta slæmt, svo slæmt að ég held stundum að hann sé að kafna. Núna er hann ógeðslega kvefaður í ofanálag og herra minn, það er ekki gaman. Það er auðvitað leiðinlegt að kafna og allt það en fyrir utan það þá verð ég náttúrulega að fá minn nætursvefn. Maður er nú orðinn þrjátíu og tveggja og má ekki við svona löguðu. Mér finnst ég eyða alltof miklum tíma í að reka hann á hliðina... sem snýr frá mér auðvitað. Ég þoli ekki að láta anda á mig. En ég held að tennisboltarnir séu alveg málið, þá getur hann ekki legið á bakinu.

Ég get endalaust pirrað mig á fyrirvörum við myndir á fréttamiðlum. Þessi mynd er t.d. tekin af Vísi.is í dag. Undir henni stendur: Athugið að myndin tengist fréttinni óbeint. Önnur vinsæl setning er: Athugið að myndin tengist fréttinni ekki beint. Annaðhvort tengist myndin fréttinni eða ekki, svo einfalt er það. Það að myndin að neðan tengist fréttinni ekki beint, þýðir hvað þá? Er þetta húsið við hliðina á húsinu sem brann? Eða tengist hún fréttinni óbeint vegna þess að í báðum tilvikum var eitthvað húsnæði reykræst? Ef myndin er ekki af því sem fréttin er um, má þá ekki bara segja að myndin tengist fréttinni ekki?

Slökkviliðsmenn reykhreinsa húsnæði.
Athugið að myndin tengist fréttinni óbeint.
Mynd/ Valgarður.

(http://eatliver.com/vintage-ads/40.html)

(http://eatliver.com/vintage-ads/38.html)

Poetics

“So say the foolish!” Say the foolish so, Love?
“Flower she is, my rose” or else, “My very swan is she”
Or perhaps, “Yon maid-moon, blessing earth below, Love,
That art thou!” to them, belike: no such vain words from me.

“Hush, rose, blush! no balm like breath,” I chide it:
“Bend thy neck its best, swan, hers the whiter curve!”
Be the moon the moon: my Love I place beside it:
What is she? Her human self, no lower word will serve.

Ég var að hlusta á spjallþátt á Rás 2 í gær. Þar ræddu þáttastjórnendur um greiðslujöfnun og báðu svo hlustendur að hringja inn og segja skoðun sína á málefninu. Kona hringir.

Þáttastjórnandi: „Jæja, hvað finnst þér um greiðslujöfnun? Ertu búin að kynna þér þetta?“
Kona: „Nei.“
Þ: „Nú?“
K: „Nei, ég er bara svo heppin að þurfa ekki á þessum úrræðum að halda.“
Þ: „Uuuu já, ókey.“

Til hvers í fjandanum var hún eiginlega að hringja? Fólk kemur mér stöðugt á óvart.

Orðsifjar dagsins (reyndar bara ein orðsifj):

G-string:
1878, geestring, "loincloth worn by American Indian," originally the string that holds it up, etymology unknown. The spelling with G (1891) is perhaps from influence of violin string tuned to a G (in this sense G string is first recorded 1831). First used of women's attire 1936, with reference to strip-teasers.

(Í boði etymonline.com)

Ég og mamma ætlum að búa til slátur bráðum en mig langar miklu frekar til að nota dótaríið í að búa til splatter-mynd. Nóg af innyflum og blóði og svoleiðis. Svo er ég ekkert rosalega hrifin af slátri en ég held að það séu aðallega storknaðir mörkubbar sem pirra mig, ekki sláturbragðið sjálft. Það er þá bara eins gott að skera mörinn nógu smátt. Svona er nú líf mitt og pælingar æsispennandi.

Þann 10. október í fyrra var ég samkvæmt blogginu að sturlast úr geðvonsku „af ýmsum ástæðum sem ég nenni ekkert að tíunda hér“ (já, eða þar öllu heldur). Nú er ég sjúklega forvitin. Hvað gerðist? Hverjar voru þessar ástæður? Var það þjónninn sem drap hann? Var brjóstahaldarinn í skápnum vinstra megin?

Nei nei nei, nú liggur sambýlismaðurinn uppi í rúmi/stofusófa (einn og sami hluturinn á okkar heimili) og engist um af magaverkjum og almennri vanlíðan. Ætli þetta sé flensa? Hvert er hægt að flýja þegar maður býr í stúdíóíbúð? Og hugsa sér, ég fór í sleik við hann í gær og fleira. Ojojoj, þetta líst mér aldeilis ekki á. Ég er að spá í að éta heilan hvítlauk og skola honum niður með sjö lítrum af appelsínusafa með extra C-vítamíni. Svo mun ég maka mig út í lýsi til að búa til sýkladrepandi hjúp áður en ég leggst til hvílu við hliðina á smitberanum.

Ó, en ég flyt nú aldeilis ekki bara slæmar fréttir. Ég bjó til ótrúlega gott naan-brauð áðan. Eyþór Arnalds má fara að vara sig. Þá þarf ég bara að læra á gítar og eitthvað smá fleira... þetta er allt að koma.

Alltaf er maður að passa sig á flensu... ég er t.d. mjög dugleg að þvo mér um hendurnar og er ekkert að vasast ofan í fólki að óþörfu. Á flensuvarnarplakötunum sem hanga uppi í vinnunni er fólki líka bent á að hósta hvorki né hnerra framan í aðra. Hnuff, hugsaði ég, hvaða rumpulýður hóstar og hnerrar framan í aðra?! Lítið vissi ég þá.

Í gær var ég með fjögurra ára næturgest. Í morgun vorum við frænkurnar að finna okkur til fyrir vinnu/leikskóla og litla þurfti að pissa eins og gengur og gerist. Þegar ég var að girða upp um hana, kraup ég þannig að ég var í augnhæð við barnið og andlitið á mér svona fimm sentímetrum frá hennar. Hvað gerir litla dýrið þá? Jú, hnerrar auðvitað af öllum lífs og sálar kröftum, með frussi og öllu. Hún hnerraði sem sagt ekki á mig, hún hnerraði upp í mig. Skelfingarsvipurinn á mér hlýtur að hafa verið óborganlegur. Og hvað gerir maður eftir svona miskunnarlausa sýklaárás? Þvær sér um hendurnar? Niii, ætli það þýði nokkuð. Ef hún er með eitthvað þá er ég svo sannarlega komin með það líka.

Ég er að sturlast úr taugaveiklun í öllu þessu flensutali. Ég er svo sem ekkert hræddari við að fá svínaflensu en aðra flensur... mig langar bara ekkert að fá neina flensu, bara alls ekki. Fyrir þessu eru aðallega þrjár ástæður:

1. Það er ógeð að fá flensu. Flensa er ekkert svona æi ég er dáldið slöpp, best að vera heima og horfa á vídeó-dæmi. Nei takk kærlega. Síðast þegar ég fékk flensu, og það eru nú ekki nema tvö og hálft ár síðan, lá ég svoleiðis nötrandi og skjálfandi úr bein-, haus- og allskonar verkjum, með sjúklegan hita og svo veik að ég komst varla á klósettið. Öll hljóð og ljós (þ.m.t. dagsbirta) var alveg off, og vídeógláp ekki einu sinni til að tala um. Þetta var líka sérstaklega nöturleg lífsreynsla vegna þess að ég bjó í útlöndum og hafði hvorki kærasta né foreldra til að vorkenna mér og búa til veikite með engifer og svoleiðis. Og ég var rúmliggjandi í andskotans tvær vikur. Þvílíkur viðbjóður.

2. Það er mikið að gera í vinnunni minni. Mér þykir vinnan mín skemmtileg en henni fylgir sá galli varðandi mörg verkefni að ef ég geri ekki það sem ég á að gera er enginn annar sem gerir það. Það bíður því yfirleitt haugur af vinnu þegar maður snýr aftur. Ég hef verið heima veik en þá var ég að kúka í buxurnar af stressi yfir því að allt færi í köku. Hvorki hressandi né afslappandi.

3. Ég er að fara á Airwaves. Og ég hlakka geðveikt til og ég verð hryllilega súr ef ég verð svo bara veik í staðinn.

Núna finnst mér eiginlega eins og ég sé að verða lasin. Samt er ég búin að vera ótrúlega varkár... held t.d. alltaf niðri í mér andanum ef fólk kemur nálægt mér og þvæ mér um hendurnar á tíu mínútna fresti. Djöfull vona ég að þetta sé ímyndun í mér.

Þetta tölvupóstskeyti barst mér í morgun:


From: Áskrift Morgunblaðsins
Date: 2009/9/25
Subject: Re: Staðfesting á uppsögn
To: hafdis@gmail.com

Uppsögn þín hefur verið móttekið og afgreitt [sic].
Uppsögnin tekur gildi um mánaðarmótin.

Með kveðju
Áskriftardeild
Morgunblaðsins

===============================================
Moggaklúbburinn

Allir skráðir áskrifendur eru félagar í Moggaklúbbnum og njóta
þar með tilboða um góð kjör á ýmiss konar afþreyingu; bíómiðum,
listviðburðum, bókum og hljómdiskum, auk þess sem, dreginn er út
glæsilegur ferðavinningur mánaðarlega.


Ég er hæstánægð með þetta. Hins vegar er ég ekki, og hef aldrei verið held ég, áskrifandi að Mogganum sem gerir málið dálítið furðulegt. Kannski ég og Sveinn Andri ættum að stofna klúbb fyrir fólk sem segir upp Mogganum án þess að hafa verið áskrifendur. Ég ætla að senda honum sms.

AMMLI-AMMLI-AMMLIBADDN!

(http://media.photobucket.com/image/old%20lady/abarrett07/old-lady.jpg)

Mikið er ég fegin að það er föstudagur. Síðustu helgi var stíf dagskrá... djamm og dans fram undir morgun á föstudeginum og vaknað fyrir allar aldir á laugardeginum til að fara í réttir og á hestbak. Áts. Þessa helgina ætla ég bara að hjúkra Sambó sem fer í aðgerð í dag og fara í sterasprautur fyrir brennómótið á laugardaginn... og spila brennó auðvitað. Svo raka ég kannski á mér lappirnar ef ég nenni. Nei, sennilega mun ég ekkert nenna því.